W kierunku wschodu słońca

Trzeba przyznać, że opuszczenie przytulnego, ciepłego łóżka o tak wczesnej porze wymaga sporej motywacji. Ale jeśli dzień wcześniej położysz się spać z kurczakami, nie jest tak źle. Gdy pierwsze promienie słońca wychylają się zza wschodnich szczytów górskich, wszelkie ślady zmęczenia i wysiłku odchodzą w zapomnienie.

Światło, które oświetla góry Południowego Tyrolu na krótko przed wschodem słońca, jest czymś wyjątkowym. Gdy ciemność powoli ustępuje, niebo na horyzoncie zmienia kolor na różowy, żółty, czerwony lub jaskrawo pomarańczowy, aż w końcu samo słońce pojawia się za sylwetką gór. Prawdopodobnie najpiękniejsze poranne nastroje nie są doświadczane pod bezchmurnym letnim niebem, ale z kilkoma chmurami złotej jesieni.

Jednak aby zobaczyć to na własne oczy, trzeba nie tylko wcześnie wstać, ale także włożyć trochę wysiłku. W końcu im wyżej jesteś, tym dalej możesz zobaczyć. A góra taka jak ta nie wspina się sama - zwłaszcza, gdy połowa zmysłów wciąż śpi, a ciemność i chłód nocy utrudniają wspinaczkę.

Latarka czołowa lub latarka na głowę, coś ciepłego do ubrania, w tym czapka, rękawiczki i szalik, a także herbata i małe śniadanie powinny być zatem standardem podczas każdej wędrówki o wschodzie słońca.

Ulubione góry na wschód słońca

Dobra znajomość trasy i miejscowych lub przynajmniej bardzo sumienne przestudiowanie trasy i zachowanie szczególnej ostrożności są również niezbędne do bezpiecznego poruszania się po górach w godzinach nocnych i porannych. Do najpopularniejszych gór na wschód słońca w Południowym Tyrolu, ze względu na to, że nie są zbyt trudne do zdobycia, należą bez wątpienia efektowne Peitlerkofel na Würzjoch i Dürrenstein w Braies. Na oba prowadzi dwugodzinna, umiarkowanie trudna wspinaczka - i oba oferują naprawdę bajeczny widok na Dolomity i wschodzące słońce.

Panoramiczne szczyty Piz da Peres nad Valdaorą, Lutter- i Durakopf w Taisten lub Astjoch w pobliżu San Lorenzo di Sebato są nieco szybsze i łatwiejsze do zdobycia. Nie można też nie wspomnieć o panoramie 360° na Planie de Corones. Tam nawet kolejka linowa, która jest czynna rano, ułatwia wspinaczkę tym, którzy chcą wstać, ale nie są zbyt chętni do chodzenia.